close
تبلیغات در اینترنت
شاخه‌های هنر مفهومی/ قسمت اول
شاخه‌های هنر مفهومی/ قسمت اول تاریخ هنر مفهومی، از بسیاری جهات، تاریخ درک هنری دیرهنگام «حاضر ـ آماده»‌های مارسل دوشان است. در سال‌های دهۀ 1950 در امریکا، نفوذ مارسل دوشان از طریق تعالیم و نوشتارهای جان کیج (John Kage) آهنگساز انتشار یافت. در اروپا، تعابیر ماروایی که از نقاشی‌های…
آخرین ارسال های انجمن
عنوان پاسخ بازدید توسط
منبع الهام بخش براي فيلمنامه نويسان سرگردان 2 1253 firisheh91
مکان های گردشگری ترکیه و ارمنستان 1 916 firisheh91
ضعف شخصیت پردازی در سینمای ایران 0 917 manager
چگونه ایده های خود را پرورش دهیم؟ 2 1094 manager
چطور داستان خود را با سه سوال درباره شخصيت اصلي، بهتر نماييم؟ 0 863 manager
چگونه ایده های خود را پرورش دهیم؟ (قسمت دوم) 0 1121 lida
چگونه موضوع فیلم کوتاه را انتخاب کنیم؟؟؟ 3 973 lida
be khone bahaleeeeeeeeeeeeeeeee 1 613 nui_43
heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee 1 413 nui_43
نرم‌افزارهای تدوین فیلم 4 842 alirezatorkaman
کتاب های کاردانی به کارشناسی معماری 0 457 tmoeini
رنگ زبان نشان دهنده چیست؟ 1 529 tmoeini
نویسندگی چیست؟ نویسنده کیست؟ 1 639 nui_43
تئاتر چیست؟ (قسمت دوم) 9 2152 manager
راهکارهای خروج از التهاب بازار ارز 0 343 alirezatorkaman
راهکارهای خروج از عدم تعادل بازار ارز 0 331 alirezatorkaman
ترفندهای دکوراسیون برای بزرگتر جلوه دادن اتاق نشیمن 0 505 alirezatorkaman
ترفند مجسمه سازیییییییییییییییییییییییییییییییی 0 470 alirezatorkaman
بنر سایت 1 362 lida
مقدمه ای بر هنر نویسندگی 2 620 lady_taraneh

شاخه‌های هنر مفهومی/ قسمت اول

شاخه‌های هنر مفهومی/ قسمت اول

تاریخ هنر مفهومی، از بسیاری جهات، تاریخ درک هنری دیرهنگام «حاضر ـ آماده»‌های مارسل دوشان است. در سال‌های دهۀ 1950 در امریکا، نفوذ مارسل دوشان از طریق تعالیم و نوشتارهای جان کیج (John Kage) آهنگساز انتشار یافت. در اروپا، تعابیر ماروایی که از نقاشی‌های تک‌رنگ ایو کلن (Ive Klein) و دیگران صورت گرفت، به شکل‌گیری نخستین کارهای آگاهانه غیرمادی یا مجرد (immaterial) منتهی شد. مسیر دیگر، از نقاشی انتزاعی منشأ گرفت و از پرفورمنس (اجرا) گذر کرد و از طریق آن به سوی هنر فرآیند متوجه شد. پس از مرگ جکسن پالک در 1956، آلن کاپرو، میراث او را به صورت «تخریب» نقاشی از نو طرح کرد.

هنر

 

 

کاپرو، به روشی که از جهاتی به برخی جنبه‌های کار گروه گوتای (Gutai) ژاپنی نزدیک بود، مفهوم جکسون پالک، یعنی تأکید بر نقاشی به مثابه یک فعل بدنی را بسط داد و آن را به صحنه درگیری با اشیای زندگی روزمره تبدیل کرد و بدینسان هنر محیطی و اتفاق شکل گرفت. ماهیت حاشیه‌ای و اغلب موقتی مکان‌هایی که این کارها در آنها اجرا می‌شد، توجه به متن، یا زمینه را برمی‌انگیخت، که با بعد استراتژیک و بنیادی اندیشه مارسل دوشان همراستا شد. با آغاز دهۀ 1960، رابرت موریس به این دیدگاه رسید که هنر «اساساً یک موقعیت است.»
در شماره گذشته درباره رده‌بندی انواع نفی که به پیدایش شاخه‌های مختلف هنر مفهومی منجر گردید صحبت شد. در این شماره درباره سه شاخه اول بیشتر توضیح می‌دهیم.

1ـ تعلیم (instruction)، اجرا (performance)، مستندسازی(documentation)
نخستین آثار هنر مفهومی، یعنی آثاری که معنای اثر در آنها مستقل از ویژگی‌های بصری بیان مادی بود، در متن فرهنگ آوان‌گارد پرفورمنس پدید آمدند. در ابتدا، آنها را نوعی نئو دادا به شمار آوردند، که برخوردهای ضد هنر داداییسم را در خدمت بسط اساسی مفهوم هنر می‌گرفت. برخی مانند یوکو اونو (Yoko Ono)، هنر را بخشی از «جهان ذهنی» به شمار می‌آوردند و هر انسانی را بالقوه هنرمند می‌دانستند. دیگران، مانند رابرت موریس (Robert Morris) و جان لاتام (John Latham) ، ادراکی از هنر داشتند که کمتر ذهنی و بیشتر مجسم و مادی بود: رویداد. آدرین پایپر (Adrian Piper) هنر را کاتالیزروری برای برهم‌کنش‌های اجتماعی می‌دانست. برخی هنرمندان، همچون ویتو اکونچی، با زمینه محکمی در شعر پا به عرصۀ هنر مفهومی گذاردند، در حالی که، ضرباهنگ مقطع سبک نثر متأخر ساموئل بکت نیز در کار آنها آشکار است.

2ـ فرآیند (process)، سیستم (system)، مجموعه‌ها (series)
شاخۀ قابل توجهی از هنر مفهومی، از علاقۀ مجسمه‌سازان مینمالیست، از جنبه ریاضی، به فرآیند منشاء گرفت. سل لوویت (SoileWitt) و مل بوخنر (Mel Bochner) با تأکیدی که بر جنبه‌های اندیشگی کار خود می‌ورزیدند، نوشته‌هایشان به اندازه کارهایشان مهم و تأثیرگذار شد. انتشار «پاراگراف‌هایی درباره هنر مفهومی» از سل لو ویت، اندیشۀ هنر مفهومی را به جامعه هنر جهانی معرفی کرد. بوخنر و جک برنهم ایده‌های تخصصی‌تری چون «هنر سریال» و «زیبایی‌شناسی سیستم‌ها» را به دنبال آن طرح کردند. آدرین پایپر، اندیشه‌های لو ویت را در جهاتی آشکار فلسفی توسعه داد. هنرمندان به طیفی از منابع نظری روی آوردند که از هر زمان دیگر وسیع‌تر بود. دو کتابی که به ویژه در این زمان تأثیرگذار بودند، عبارت‌اند از: «اصول روان‌شناسی توپولوژیک» (1936) نوشتۀ کورت لوین (Principles of Topological Psychology-Kurt Lewin) که در 1966 تجدید چاپ شد، و «شکل زمان» (1962) نوشته جورج کابلر (George Kubler). لوسی لیپاترد و جان کندلر، تأثیرات این پیشرفت‌ها را جمع‌بندی کرده و ایدۀ «ماده‌زدایی از هنر» را ارائه دادند. توجه مشابهی به فرآیندهای منطقی کوزلوفسکی (Jaroslaw Kozlowski). اخیراً، منتقدانی چون بنیامین بوخلو (Benjamin Buchloh) توجه خود را به بعد مفهومی فرم تکرار شونده (سریال) در هنر ابتدایی پاپ آمریکایی، کارهای اندی وارول و ادوارد روشا معطوف کردند.

3ـ زبان و نشانه (word and sign)
هنرمندان مفهومی به شمار زیادی از منابع نظری روی آوردند. مهم‌ترین تأثیراتی که بر خودآگاهی زبان‌شناسانه زمانه ایجاد شد، از طریق نشانه‌شناسی (semeiology) فردیناند دو سوسور (Saussure) و پوزیتیویسم منطقی ویتگنشتاین (Wittgenstein) بود. تمایزی که توماس کوهن (Thomas Kuhn) مابین علم انقلابی و علم عادی قائل شد، در آگاهی این هنرمندان از موقعیت حساس و انقلابی‌شان در تاریخ هنر بسیار مؤثر بود. گرچه سل لو ویت اصطلاح «هنر مفهومی» را عمومیت بخشید، اما این ژوزف کاسات بود که با مقاله سه قسمتی خود در نشریۀ استودیو اینترنشنال، در سال‌های 1970 ـ 1969، با عنوان «هنر بعد از فلسفه»، برای نخستین‌بار کوشید به این تصور، صورت فلسفی مستحکمی بدهد. در هر حال، بین هنرمندان چندان اتفاق نظری در باب مسایل فلسفی وجود ندارد. گروه انگلیسی هنر و زبان (Art & Language)، استفادۀ زبانی از جامعۀ هنری را مطرح کردند. از نظر برخی از این هنرمندان، نظیر ویکتور برگین (Victor Burgin)، این شکل جدیدی از هنر برای هنر بود. از دورنمای تاریخی نقد، کاربرد واژگان چاپی، بدیع‌تر از آن بود که در آن زمان به نظر می‌آمد. زرا هنر مفهومی را، برخلاف خود، به سنت تایپوگرافی تجربی پیوند می‌داد.

«هنر و فرهنگ»، اثر جان لاتام/ مجموعه موزه هنر مدرن نیویورک
در سال 1966 جان لاتام یک نسخه از کتاب «هنر و فرهنگ» کلمنت گرینبرگ، منتقد و نظریه‌پرداز معروف فرمالیست را از کتابخانه مدرسه هنری سنت مارتین لندن، که خود در آن تدریس می‌کرد، به امانت گرفت. این کتاب اکه در آن زمان در سطح وسیعی در دانشگاه‌ها تدریس می‌شد، در بردارنده‌ی اصول فرمالیستی نقاشی مدرن متأخر بود. لاتام برنامه‌ای در منزل خود ترتیب داد و طی آن از مدعوین خواست صفحات کتاب گرینبرگ را پاره کنند و بجوند و حاصل را در ظرفی که برای این کار آماده کرده بود تف کنند. به این ترتیب متن گرینبرگ به شکل ماده‌ای غیرقابل هضم بازسازی شد. سپس لاتام با افزودن مواد شیمیایی و مخمر، آن را تخمیر و تقطیر کرد و در بطری ریخت. سال بعد، هنگامی که کتابخانه مدرسه کتاب را بازخواست، او بطری را با برچسب «هنر و فرهنگ» برای کتابخانه فرستاد؛ و روز بعد از تدریس در مدرسه برکنار شد.

زمان ذهن را نمی‌توان با ساعت یا کرونومتر کنترل کرد. در جهان ذهن همه چیز منتشر است و ورای زمان ادامه دارد آنجا بادی می‌وزد، ابدی...

ارسال نظر برای این مطلب

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی


قالب وبلاگ